Kobiety
Rozpieszczony łakomczuch, którego życzenia stale się spełnia, zjada tylko to, co mu szczególnie smakuje. Labrador retriever bardziej niż kobiety podlega nawykom. Na przykład z minutową dokładnością przyzwyczaja się do określonej pory odżywiania. Toteż przez częstą zmianę rodzaju pokarmu i konsekwentne postępowanie ze szczeniakiem można doprowadzić do tego, że zjada on to, co otrzyma do jedzenia. Takie ułożenie labradora ułatwia znacznie postępowanie z nim w chorobie, np., gdy trzeba zastosować określoną dietę lub podać jakiś lek.Brak apetytu nie jest samoistnym schorzeniem, a jedynie objawem choroby. Większości schorzeń narządów i chorób zakaźnych towarzyszy zmniejszony w różnym stopniu apetyt. Nierzadko brak chęci do jedzenia u labradora jest dla właściciela jedynym zauważalnym i dającym się stwierdzić objawem, świadczącym, że z jego pupilem coś jest nie w porządku. Zasadniczo można rozróżnić brak łaknienia w następstwie choroby i niechęć do określonego pokarmu wynikającą ze sposobu życia labradora.
U młodych psów brak apetytu może być pierwszą oznaką podwyższenia temperatury ciała w przebiegu - nosówki. Przy tej chorobie bardzo ważne jest szybkie udanie się do lekarza, gdyż podanie psu surowicy w ciągu pierwszych 48 godzin trwania choroby może uchronić zwierzę przed jej dalszym rozwojem lub co najmniej złagodzić jej przebieg. Przy wielu chorobach oprócz braku apetytu występują także inne objawy, które ułatwiają rozpoznanie. Alle hotels Lekarka pracowita jasno publikuje twarde kostki.